Stowarzyszenie

Filmy

Do pobrania

Konkursy

Współpracownicy

Współpracownicy oddziału mjr. Hubala


Wacław Biedrzycki

Leśniczy z Szałasu.

Porucznik, kawalerii w rezerwie. Zmobilizowany w 1939 roku. W czasie kampanii wrześniowej awansował do stopnia kapitana.
Dostał się do sowieckiej niewoli, ale ponieważ nie przyznał się, że jest oficerem WP został zwolniony. Do Szałasu powrócił około 10 października 1939 roku.
W czasie pobytu oddziału majora Hubala w gajówce Rosochy jego żona, Maria, jeździła do majątku syna Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku po owies dla koni. Obydwoje działali w konspiracji zbierając i magazynując broń. 2 lutego 1940 roku kieleckie gestapo aresztowało Wacława i Marię Biedrzyckich. Po kilku dniach ciężkich przesłuchań, w kilka godzin po ostatnim z nich Wacław Biedrzycki zmarł. Maria Biedrzycka rozstrzelana została w lesie na tzw. „Brzasku”, niedaleko szosy Skarżysko-Bliżyn 29 czerwca 1940 roku.

Wacław Biedrzycki mimo, że znajduje się na liście sporządzonej przez Zygmunta Kosztyłę współpracował z oddziałem majora Hubala ale nigdy do niego nie wstapił.

Źródła:
1. Końskie i powiat konecki 1939-1945, praca zb. pod red. B. Kacperskiego, Końskie 2006-2008, t. VI s. 14.
2. Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP mjr. Hubala, Warszawa 1987, s. 291,
3. W. Okoń, Mój dwudziesty wiek, Wrocław 1990, s. 184 i dalej,
4. F.Z. Weremiej, Podkowy Demona, "Kierunki", nr 49/1973, s. 1,7.




Antoni Mizera

Urodził się 17 stycznia 1886 roku w Buczku koło Opoczna

W okresie zaborów związany był z ruchem narodowym, angażując się w walkę o spolszczenie szkolnictwa i administracji w Królestwie Polskim. Aresztowany i zesłany na Syberię, powrócił do kraju w 1918 roku. Po odzyskaniu niepodległości był posłem na sejm z ramienia Zjednoczenia Narodowego, a następnie przeszedł do klubu PSL „Piast”. Od tego czasu związany był z ruchem ludowym, piastując w latach trzydziestych funkcję wiceprezesa Zarządu Powiatowego Stronnictwa Ludowego w Opocznie. Po klęsce wrześniowej zaangażowany był w pomoc dla Oddziału Wydzielonego WP mjr. Henryka Dobrzańskiego.
Podczas pobytu oddziału w okolicach Anielina, po spotkaniu z okolicznymi działaczami zorganizowanym przez Adama Barczaka 28 12. 1939 r,, do oddziału zaczęła napływać pomoc materiałowa. Antoni Mizera dostarczył w tym czasie karabin przeciwpancerny oraz nawiązał dalszą ścisłą współpracę.
W Oddziale Wydzielonym służyli jego dwaj synowie, Zygmunt i Piotr.

W maju i październiku 1942 roku nastąpiły liczne aresztowania członków komendy Opoczyńskiego Obwodu AK. Gestapo w Radomiu wzmogło akcje penetrowania sieci organizacyjnej przez konfidentów, którzy w warunkach szybko rosnącej liczby członków konspiracji przeniknęli do jej szeregów. Najdotkliwsze jednak ciosy zadał organizacji
opoczyńskiej komendant jej obwodu, kpt. Janem Bąkowskim, ps. „Rdzawicz”, który po aresztowaniu 31 sierpnia 1942 roku nie wytrzymał przesłuchań i załamał się. Gestapo aresztowało szereg ludzi z komendy Obwodu Opoczno oraz Inspektoratu Piotrkowskiego AK. Wskutek aresztowań, które nastąpiły, doszło do całkowitego porwania sieci konspiracyjnej w Opocznie. Największe aresztowania miały miejsce w dniach 2-3 października 1942 roku.
Wśród aresztowanych znalazł się Antoni Mizera i jego synowie, którzy po odejściu z Oddziału Wydzielonego podjęli pracę w konspiracji. Przewieziony został do Auschwitz 20 10 1942.
W tym dniu zarejestrowano w KL Auschwitz 165 mężczyzn przywiezionych z więzień w Tomaszowie Mazowieckim i Radomiu. Większość stanowili socjaliści, ludowcy i komuniści, aresztowani w dniach 2-3 października 1942 roku w Tomaszowie Mazowieckim, Koluszkach i okolicach oraz w Budziszewicach. W transporcie tym znaleźli się również bracia hubalczyka Mariana Tarkowskiego „Trojana” - dowódcy oddziału partyzanckiego AK - Roman Tarkowski – hubalczyk (nr 68953) i Władysław Tarkowski (nr 68954).

Antoni Mizera otrzymał nr obozowy 68908.
Zginął w Auschwitz 23.11.1942 r.


Źródła:
1. Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP mjr. Hubala, Warszawa 1987, s. 300,
2. Końskie i powiat konecki 1939-1945, praca zb. pod red. B. Kacperskiego, Końskie 2006-2008, t. II 65, t. VI s. 101,
3. M. Szymański, Oddział majora Hubala, Warszawa 1986, s. 42,
4. Księga Bólu i Pamięci, praca zbior. pod red. J. Franecki, Radom 1993, s. 533,
5. Księga pamięci. Transporty Polaków do KL Auschwitz z Radomia i innych miejscowości kielecczyzny 1940 – 1944, praca zb. pod red. Franciszka Pipera i Ireny Strzeleckiej, Oświęcim 2006, s. 61, 831, 853, 860.